Περιμένοντας την επιστροφή των κρατήσεων
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Eίναι γνωστό ότι στις 3.10.17 συνεδρίασε το ``Νομικό Συμβούλιο`` της ΤτΕ με την γνωμοδότησή του να είναι ευνοική για την διακοπή ( και επιστροφή από το 2015;) των κρατήσεων που μας έχουν επιβληθεί με τους Νόμους 4051/12 και 4093/12, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από το μηνιαίο εκκαθαριστικό σύνταξης-μερίσματος.
Ποιος προκάλεσε την συνεδρίαση του νομικού Συμβουλίου της ΤτΕ;
Είναι πολλοί οι `` πατεράδες``, του προδικαζόμενου αποτελέσματος. Είναι όμως μη σοβαρή η σπουδή που επιδεικνύουν οι συνδικαλιστές του χώρου να προλάβουν, πρώτοι αυτοί, να αναγγείλουν το γεγονός της συνεδρίασης ενός `` συμβουλίου`` που αναμφίβολα σηματοδοτεί κατεύθυνση, όμως δεν είναι Διοικητικό όργανο αποφάσεων. Εμείς ομολογούμε ότι το μάθαμε από τους συνδικαλιστές του χώρου.
Όπως προκύπτει από την ανάλυση των γεγονότων, η Διοίκηση της ΤτΕ δεν μπορούσε πλέον, ως ασφαλιστικός οργανισμός, να αγνοήσει μια σειρά εκκρεμοτήτων (ανακοίνωσή μας Νο 5/Οκτ-Νοε.17) που απαιτούσαν την προσαρμογή της στη θεσμική της υποχρέωσή και αναδείκνυαν ευθύνες της. Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν μπορούσε να συνεχίσει να χορηγεί προσωρινές συντάξεις, ούτε να περιμένει τις αναμενόμενες αποφάσεις των δικαστηρίων. Διαφαίνεται, συνεπώς, ο προσανατολισμός της Διοίκησης προς ``διευθέτηση`` του θέματος, αφού και ο Ν.4387/16 ( Κατρούγκαλου ) δεν αφήνει περιθώρια περαιτέρω αναμονής. Θα ήταν αδιανόητο η κεντρική Τράπεζα της χώρας να δέχεται να μετατραπεί σε ένα ατέλειωτο δικαστήριο. Πράγματι, όταν η Διοίκηση συγκαλεί ένα τόσο σοβαρό όργανο (πέντε καθηγητές πανεπιστημίου και ο Δ/ντής των νομικών υπηρεσιών της ΤτΕ), δηλώνει προσανατολισμό σε απόφαση που μόνο αρνητική δεν μπορεί να είναι για τους συνταξιούχους της.
Όμως, η απόφαση της ίδιας της ΤτΕ ( δηλαδή του Γενικού Συμβουλίου ) δεν έχει ληφθεί. Απαιτείται η σύγκλιση και άλλων οργάνων στα οποία συμμετέχει, έστω χωρίς ψήφο και κυβερνητικός εκπρόσωπος. Πέραν τούτου, τι είδους απόφαση αναμένεται να ληφθεί μετά τη θετική εισήγηση του Νομικού Συμβουλίου; Πλήρης επιστροφή των κρατήσεων και μάλιστα από το 2015 . Δεν θα πείραζε να έχουμε κατά νου το προηγούμενο Προβόπουλου το 2013, που την τελευταία στιγμή περιόρισε το κόστος του ``προγράμματος``, με το οποίο σχεδίαζε να απορροφήσει και τις περικοπές των νόμων, από τα 30 εκ ευρώ στα 6 εκ ευρώ. Και αν τα νούμερα αυτά είναι σχετικά ή έστω παραπλήσια με την πραγματικότητα, τότε μπορούμε να εικάσουμε το συνολικό ύψος των περικοπών που, μάλλον, έχουν μετατραπεί σε κέρδη της Τράπεζας και έχουν αποδοθεί στο Δημόσιο.
Δικαιούμεθα, άραγε, να διαβλέψουμε ότι επιστροφή τέτοιου ποσού, άπτεται οπωσδήποτε της ανεξαρτησίας της ΤτΕ, ταυτόχρονα, όμως αγγίζει και τη σχέση της με την πολιτεία που αναμένει και πάλι τα κέρδη της Τράπεζας για να παρουσιάσει ``περισσεύματα`` επάνω στα οποία τόσο επενδύει ;
Γιατί τώρα;
Ένα ερώτημα που αντικειμενικά τίθεται είναι: Γιατί η απόφαση δρομολογείται τώρα και όχι από το 2015, έστω τον Μάη του 2016 ( Ν.4387), οπότε τα ποσά θα ήταν μικρότερα και η απόφαση ευκολότερη; Η αποψή μας παραμένει η ίδια, ότι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί, αν ο συνδικαλισμός του χώρου επεδείκνυε την επιβαλλόμενη σοβαρότητα (αλόγιστη προπαγάνδιση ασφαλιστικής εταιρείας, παραταξιοποίηση, προεκλογικές ασχήμιες, αντιδημοκρατική λειτουργία και διχασμός του ΣΣΤΕ και ταυτόχρονα αντιδεοντολογικές ενέργειες). Πρόκειται για συμπεριφορές που δημιουργούσαν ``κλίμα`` αρνητικό για λήψη της επιβαλλόμενης απόφασης από τη διστακτική Διοίκηση. Όμως, είναι προφανής η συμβολή των ``εν δράσει`` συναδέλφων με την επίμονη ανάδειξη και προβολή προς την Διοίκηση του προβλήματος (έστω με ασύμβατο και αρκετές φορές υπερβολικό τρόπο) αλλά και οι ευθύνες της!
Το μείζον πρόβλημα της ισότητας – δικαιοσύνης και η μεταφορά ποσοστού 10% - 12% από το μέρισμα στο πρόγραμμα.
Στην ΤτΕ υπάρχουν συνταξιούχοι πολλών ταχυτήτων. Η αδικία είναι προφανής. Οι νεότεροι συνταξιούχοι, ενεργεία όντες, ενώ δεν έχουν μεγαλύτερες ανάγκες από τους παλαιότερους (το αντίθετο συμβαίνει), εν τούτοις την τελευταία 15/ετία, μέσω του ΣΥΤΕ που τότε διοικούσαν, φρόντισαν τις μελλοντικές συντάξεις τους (!) ιδιαίτερα μετά το έτος 2000, ενώ αδιαφόρησαν για τους ήδη συνταξιούχους.
Ενδεικτικά: (Αποζημίωση Ν.3198/55, επίδομα εξειδικευμένο κεντρικής Τράπεζας, αποφάσεις 2001 - 2002, παραπειστική πληροφόρηση με αποτέλεσμα την έξοδο 362 συναδέλφων στις 31.12.94 κ.λ.π). Χρέος κάθε οργανισμού με διακριτό κοινωνικό χαρακτήρα, όπως η ΤτΕ, είναι η μερική έστω διόρθωση. Πρόκειται για απαράγραπτα δικαιώματα και κανένας δεν επιτρέπεται να επικαλείται τα χρόνια που έχουν περάσει. Προκαλεί απορία η σταδιακή μετατόπιση των ``εν δράσει`` συναδέλφων σχετικά με την μεταφορά ποσοστού 10%-12% από το μέρισμα, στο πρόγραμμα με τελική κατάληξη να το χαρακτηρίζουν`` παράνομη πράξη``, ενώ την αντίστοιχη μεταφορά του 16% το 2013, στην οποία είχαν συμβάλει, τη θεωρούσαν ΄’νόμιμη’’!! Η τελευταία ανακοίνωσή τους σχετικά με το θέμα αυτό χαίρει πολλών αντιφάσεων καλυμμένων μέσα σε νομικά κατασκευάσματα.
Δεν αντιλαμβάνονται, άραγε, ότι το νομικό περιτύλιγμα των αναλύσεών τους, αφορά στις δικές τους μόνο περικοπές, μιας και oι παλαιοί συνταξιούχοι έχουν μικρές σχετικά ή και καθόλου περικοπές;
Επισημαίνουμε, για μια ακόμη φορά, ότι η `` μεταφορά `` είναι η μοναδική ευκαιρία, χωρίς νομικές αυθαιρεσίες, να αποκατασταθεί στοιχειώδης ισονομία στην ΤτΕ. Η αποκατάσταση δικαιοσύνης είναι χρέος παλαιών και νέων συνδικαλιστών. Η μέθη των πολύ μεγάλων συντάξεων που τις κουτσούρεψαν οι μνημονιακοί νόμοι (περικοπές- πλαφόν) δεν είναι δυνατόν να ωθεί συνδικαλιστές να αγνοούν την άνιση μεταχείριση των παλαιών συνταξιούχων, ενώ δεν διστάζουν να χύνουν δάκρυα για αυτούς προτείνοντας κατά διαστήματα ανέφικτες λύσεις. Η ``μεταφορά `` και η γεναία διόρθωση του συντελεστή προσομοίωσης αποτελούν το μοναδικό μέσο μερικής αποκατάστασης της διαταραγμένης δικαιοσύνης στο χώρο.
Η Συντονιστική Γραμματεία
Υ.Γ Η ανακοίνωση αυτή, που είχε γραφεί πριν την ανακοίνωση του ΣΣΤΕ Νο 8/24.10.17 ``Τροχοπέδη για την εφαρμογή των αποφάσεων του ΣτΕ αποτελούν οι τελευταίες εξελίξεις`` αποτελεί πλήρη επιβεβαίωση της ανάλυσης και των ορθών προβλέψεων της κίνησής μας.