Η ομιλία του Ίκαρου Πετρόπουλου, που λόγω μεθόδευσης προέδρου και πλειοψηφίας, δεν εκφώνησε στην Γ.Σ. του Συλλόγου συνταξιούχων, στις 18.3.26
Η σύνθεση του ακροατήριου αυτή τη στιγμή, εσείς που παραμένετε στην αίθουσα, με ωθεί να αξιοποιήσω αυτή την ευκαιρία για να απαντήσω στα ερωτηματικά, τις απορίες, αλλά και στην εμφανή απωθητική συμπεριφορά ορισμένων συναδέλφων, που παρουσιάζονται απέναντί μου σιωπηλοί, με ερωτηματικά, με εντελώς άλλη στάση απ’ ότι τον προηγούμενο Μάρτη στην αντίστοιχη Γ.Σ. Το θέμα δεν είναι προσωπικό. Άπτεται της συλλογικής ζωής.
Το θέμα που θέτω θα είχε κριθεί, αν είχαμε την δυνατότητα να εξασφαλίσουμε το προβλεπόμενο από το καταστατικό 1/20 των συναδέλφων, οπότε θα είχαμε φέρει ενώπιον αυτής της Γ.Σ. την έγκριση ή την απόρριψη της απόφασης του προέδρου και της πλειοψηφίας του, με την οποία μας απέβαλλαν από τη ζωή του Συλλόγου, ( την Α.Π. κι εμένα). Καταντήσαμε να ορίζουν άλλοι, κι όχι εμείς ,τη ζωή μας στον ΣΣΤΕ !
Όμως συνδικαλιστικά δεν είχαμε αυτή τη δυνατότητα. Είμαστε παλιά κίνηση, οι συνάδελφοι που έχουν κοινές εργασιακές εμπειρίες μαζί μας, λιγοστεύουν. Αρκετοί δε νεότεροι προσέρχονται στην κάλπη με βάση την γνωριμία ή την εξυπηρέτηση που έτυχαν στην ενεργή υπαλληλική ζωή Και εμείς δεν κάναμε εξυπηρετήσεις.
Γιατί δόγμα μας, βασική αρχή μας είναι, ότι στην ΤτΕ οι εργαζόμενοι είχαν τις δυνατότητες να διεκδικήσουν το δίκιο τους , χωρίς να χρειάζονται μεσάζοντες. – διαμεσολαβητές είτε στην δουλειά τους είτε στο Τ.Υ.
Ιδιαίτερα το αυτοδιοίκητο ΤΑΜΕΙΟ μας, δεν είναι ΕΟΠΥΥ για να εμφιλοχωρούν παράγοντες. Εδώ, οι ασφαλισμένοι μας μπορούν και οφείλουν να διεκδικούν απευθείας όλα όσα δικαιούνται.
Ιστορικά, είμαστε παλιά κίνηση. Δεν ήρθαμε στους συνταξιούχους κατ’ ευθείαν από την Σίνα 16.
Την ενεργή θητεία μας στην ΤτΕ, την βγάλαμε στο υποκατάστημα, και σε διάφορα τμήματα της ΤτΕ, στην οδό Πανεπιστημίου κι όχι της Σίνα 16 .
Ερχόμενοι στα κοινά των συνταξιούχων, δεν προσαρμοστήκαμε σε ότι βρήκαμε, στις επιταγές του επαγγελματικού συνδικαλισμού που από πυλώνας δημοκρατίας κατάντησε μηχανισμός ρουσφετιού – εξυπηρέτησης . Επαιρόμαστε ότι είμαστε κάτι διαφορετικό στο χώρο. Δεν διορίσαμε παιδιά – εγγόνια στην ΤτΕ η στο Τ.Υ. , ούτε ακώλυτη υπηρεσιακή εξέλιξη είχαμε, ούτε προνομιακός βαθμός λόγω κόμματος ή συνδικαλιστικής ιδιότητας.
Πρώτα, όμως, μία γενική σημείωση. Τι χαρακτηρίζει τον ΣΣΤΕ την κρινόμενη περίοδο;
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Αξίζει το κόπο να γυρίσετε στο χρόνο και να αξιολογήσετε το διάστημα από το 2013 έως σήμερα, 13 ολόκληρα χρόνια όπου ο πρόεδρος΄ κάνει πολιτική ,εκδίδοντας ανακοινώσεις, κατά βούληση και κατά τις έξωθεν και άνωθεν ...υποδείξεις( κυρίως δικηγόροι..)
Θα διαπιστώσετε μία αφόρητη επανάληψη της ίδιας απαράλλαχτης τακτικής πρακτικής και κυρίως της ίδιας πληροφόρησης.
Αφόρητη , καταιγιστική επαναλαμβανόμενη πληροφόρηση , Ιδιαίτερα από το 2018 και μετά ,όταν ενέσκηψαν οι ομαδικές αγωγές –άλλοθι στον κ. Στουρνάρα με ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΟΤΟ: «Αυτός είναι ο Σύλλογός μας»
Αγωγομανία, «υψηλού επιπέδου», νομικίστικες αναλύσεις – αναφορές, που ελάχιστοι τις παρακολουθούν, διχασμός, καταγγελίες, αυταρχισμός, σπατάλη του Συλλογικού χρήματος, γενικά πορεία αποπροσανατολισμού.
Ο Σύλλογος έχει μετατραπεί σε πρακτορείο και οι ασφαλισμένοι μας σε πελάτες ασφαλιστικής και ανταγωνιζόμενων δικηγορικών γραφείων..
Για να γίνω περισσότερο κατανοητός, κάνετε κάτι απλό.
Ξεφυλλίστε μία κάποια ανακοίνωση του προέδρου από το 2018 και μετά, διαβάστε τη και συγκρίνετέ την με οποιαδήποτε ανακοίνωση της τρέχουσας περιόδου. Πανομοιότυπες !.
Μόνη διαφορά είναι ότι έχουν φύγει οι καλές προθέσεις- ενδιαφέρον του κ. Διοικητή για τους συνταξιούχους, τις οποίες μας μετέφερε ο πρόεδρος που τον συναντούσε κατά μόνας. (Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ). Φαίνεται ότι ούτε αυτές οι συναντήσεις με τον Διοικητή, μπορεί πλέον ο πρόεδρος να εξασφαλίσει! Άλλωστε είναι κατάδηλο ότι οι καλές προθέσεις ήταν δούλεμα!
Περί τίνος πρόκειται συνάδελφοι; Πρόκειται για το Σύλλογο που είναι ταγμένος στην υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών του;
Εδώ ας θέσουμε το πρώτο ερώτημα.
Μα πως είναι δυνατόν να τρέφονται και να ανέχονται αυτή τη νοσηρή κατάσταση οι συνάδελφοι;
Δυστυχώς ,η λέξη συνάδελφος είναι γυμνή στην κορυφή του ΣΣΤΕ, δεν υπάρχει ίχνος συναδελφικότητας, δεν υπάρχουν συνάδελφοι, δεν γνωριζόμαστε δεκαετίες ολόκληρες. Δεν έχουμε υπηρετήσει δίπλα - δίπλα, δεν ήπιαμε μαζί καφέ στο κυλικείο, δεν κάναμε απεργίες μαζί.
Εδώ, στον ΣΣΤΕ έχουμε δύο πόλους.
Τους υπερασπιστές των συνταξιούχων και τους υπονομευτές των συνταξιούχων. Και αυτή η διάκριση διαχέεται προς τα κάτω και βρίσκει την δικαίωσή της στην κάλπη !
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Μείζον γεγονός στη ζωή του Συλλόγου είναι η συγκρότηση του εκλογικού συνδυασμού «Συναδελφική Ενότητα» . Αναφέρθηκαν και οι προηγούμενοι ομιλητές με τον τρόπο που αναφέρθηκαν. Εγώ θα χτυπήσω στην καρδιά του θέματος.
Ποια η ανάγκη και ποιος ο σκοπός που συγκροτήσαμε αυτόν τον συνδυασμό;
Πως πήραμε την απόφαση αυτή όταν για χρόνια , παρά τις προτάσεις– προκλήσεις που δεχόσαστε επίμονα από τους Εν δράσει συναδέλφους είχαμε αρνηθεί;
Μας άγγιξε μήπως, η καλλιεργούμενη απλουστευτική ψύχωση, πως αν ενωθούμε οι Εν Δράσει και η Α.Π. , θα λύνονταν τα προβλήματα;
Ποιος αποφασίζει, αν μία κίνηση ζει και σημειώνει δραστηριότητα, εκτός από τα μέλη της ίδιας της κίνησης ;
Οι απαντήσεις δεν μπορεί να είναι άσχετες με το γεγονός ότι στο χώρο μας είχαν συμβεί δύο καθοριστικά γεγονότα μεγάλης σημασίας για την συλλογική ζωή μας. Η ασφαλιστική εταιρεία στο Τ.Υ. και η απόφαση του ΑΕΔ.
Κάτω από το βάρος αυτών των δύο γεγονότων κάναμε την εκτίμηση ότι οι συνάδελφοι θα αξιολογούσαν την βαρύτητα τους και θα ανταποκρίνονταν, αν τους προσφέραμε μία διαφορετική επιλογή, πέραν αυτών που ήδη είχαν. Αν τους δίναμε την εμπράγματη διαβεβαίωση ότι η Σ.Ε. δεν ήταν μία συνένωση δύο διαφορετικών κινήσεων, με τα αναπόφευκτα βαρίδια τους, όπου χώρεσαν και μερικοί ανένταχτοι συνάδελφοι.
Δεν έχω καμία πρόθεση να παρακάμψω το θέμα, να υπεκφύγω να μιλήσω με γενικότητες. Άλλωστε, η ζωή μας είναι ταυτισμένη με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα.
Ποια είναι η σχέση μας με την Σ.Ε., όπως και με τις άλλες δυνάμεις του χώρου, μεταξύ αυτών και η κίνηση Εν Δράσει;
Για να γίνει κατανοητή η θέση μας : υιοθετούμε την αντίθετη με εμάς άποψη όπου παραδόξως συμπίπτουν και οι δύο κύριες αντιτιθέμενες πλευρές του ΣΣΤΕ :
ΝΑΙ, για να φύγει η ομίχλη, η προπαγάνδα, η υποκριτική σιωπή, να δεχθούμε, όχι μόνον ότι κάναμε συμφωνία, αλλά και ότι υπογράψαμε συμβόλαιο - ότι εμείς η Α.Π. και οι Εν Δράσει και οι άλλοι συνάδελφοι θα γίνουμε ένα.
Ότι ακριβώς στο γάμο όπου δύο άνθρωποι αποφασίζουν να ζήσουν μαζί διά βίου κι αργότερα αποφασίζουν να λύσουν τον γάμο τους, γιατί δεν μπορούν να ζουν μαζί.
Και έρχεται η ίδια η εκκλησία, η ίδια η πολιτεία και όχι μόνο δέχεται τους διευκολύνει επί πλέον, να απαγκιστρωθούν απ’ αυτή τη συμφωνία, απ’ αυτό το γάμο που έχουν κάνει. Αρκεί να δηλώσουν την βούλησή τους. Τούτο ισχύει ακόμη κι όταν το ζευγάρι έχει παιδιά.
Είναι εύγλωττο νομίζω αυτό το παράδειγμα.
Πριν δώσω πιο άμεσες απαντήσεις, σε ερωτήσεις που διαβάζω στην έκφραση και στην στάση ορισμένων παλιών φίλων, παρόντων και απόντων, μερικές επεξηγηματικές κουβέντες ;
Προσήλθε στον εκλογικό συνδυασμό Σ.Ε. μετά από απόφαση της ολομέλειας της, η Α.Π. που την έλαβε με πολύ κόπο και πολύ χρόνο με την προϋπόθεση της αυτονομίας της. Ξέραμε ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις ένωσης των δύο – τριών μερών.
Άλλωστε, χωρίς προγραμματική συμφωνία, η συνένωση κινήσεων ήταν ανέφικτη και πράξη ανεύθυνη. Την αυτονομία μας την ανακοινώσαμε προς γνωστούς, φίλους, συμπαθούντες – αντιπαθούντες όπως και στο Δ .Σ. με ανακοινώσεις, με αναρτήσεις και με κάλυψη των προεκλογικών δαπανών από την τσέπη μας, με συνεισφορά των μελών μας, όχι του Συλλογικού ταμείου, όπως όλοι οι άλλοι.
Τα έξοδα αυτά τα διεκδικούμε, γιατί θεωρούμε ανήθικο, οι της πλειοψηφίας να παριστάνουν τους Ηρακλείς του συλλογικού ταμείου, όταν συνεχώς μηχανεύονται τρόπους να αφαιρούν απ’ αυτό .
Δεν είναι σωστό , συναδέλφισσες, που μας αγαπούσατε, να απορείτε, να παρακάμπτετε, να μην αξιολογείτε αυτή την απόφασή μας. Ξέρετε πολλούς που θα διέθεταν 4.000 ευρώ για να υπηρετήσουν την απόφασή τους, την συνέπειά τους;
Βρεθήκαμε μπροστά στο αξίωμα «Η ισχύς εν τη ενώσει».
Είναι ένα αξίωμα και μία παρότρυνση. Που το κάναμε πράξη με την Σ.Ε γιατί υπήρχε ένας συμφωνημένος λόγος.
Να λειτουργήσει ο σύλλογος. Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος δεν προέκυψε προοπτική μελλοντικής κατίσχυσης.
Τι είναι πιο έντιμο και πιο αποτελεσματικό;
Να υπάρχουν δύο φωνές στο χώρο κι όχι μόνο μία την οποία έχει μάθει να χειρίζεται ο πρόεδρος; Πόσο μάλλον όταν η μία φωνή θα είναι μεσοβέζικη. Εφόσον οι δύο κινήσεις που συνέπραξαν στην Σ.Ε. δεν μπόρεσαν να συζητήσουν επί της ουσίας – προγραμματικά -και εφόσον ο κοινός στόχος, ένα δημοκρατικό Δ.Σ .δεν επετεύχθη.
Εδώ, ένα τεράστιο ερώτημα αιωρείται
Αντιλαμβάνονται οι φίλοι μας, ότι έχουν την ίδια θέση με Ι.Γ. και Ελ. Κλητοράκη; Να φύγει από το προσκήνιο η Α.Π. και εγώ!
Με χαρά θα ακούγαμε την απάντησή τους.
Παρά τα επιχειρήματα μας, παρά τις συνεχείς επιστολές μας , παρά την διαφοροποίηση της στάσης μας, ακόμη και της ψήφου μας στο Δ.Σ. ο πρόεδρος Ι.Γ., ως μέγας μάγιστρος με πρόσχημα την συμμετοχή μας στον συνδυασμό Σ.Ε.. με την δύναμη της πλειοψηφίας που διαθέτει, μας αποβάλλει από την ζωή του Συλλόγου και μας στερεί βασικά δικαιώματα αλλά και στοιχειώδεις εξυπηρετήσεις.
Δικαιολογεί την απόφασή του με το «Έτσι κάναμε στο ΣΥΤΕ σε ανάλογη περίπτωση» και με την επιμονή της αντιπροέδρου, αποφασίζει «δεν υπάρχεις, δεν υπάρχετε»
Ουσιαστικά λέει:
Με την συμμετοχή σας στον συνδυασμό της Σ.Ε., μου δώσατε το πρόσχημα να σας αποκλείσω από την αποζημίωση της μίας έδρας που έχω ομολογήσει ότι δικαιούστε, να σας αποβάλλω από την ιστοσελίδα και τις εξυπηρετήσεις που δικαιούστε.
Εμείς, αποβλημένοι όντες από τον ΣΣΤΕ και για να κρατήσουμε την αξιοπρέπειά μας, καταφύγαμε σε επιστολές προς το Δ.Σ. για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα , ακόμη και για το τύπωμα μερικών ανακοινώσεων. Οι επιστολές μας προς το Δ.Σ. συνάντησαν την άρνηση και την καθολική σιωπή.
Εκεί καταντήσαμε. Μιλάμε για αστεία πράγματα .βρεθήκαμε αντιμέτωποι ως ικέτες, απέναντι σε ιδιοκτήτες - εργοδότες.
Κατανοούμε τους /τις φίλες/φίλους που εκτιμούν ότι έπρεπε να είμαστε μία κίνηση, ενώ ποτέ μέχρι τώρα δεν είμαστε.
Ας σκεφθούν την ιστορική διαδρομή όλων μας, ιδιαίτερα από το 2013 , και ότι για να έχουμε παραπλήσια συνδικαλιστική κουλτούρα – αντίληψη και πρακτική, χρειάζεται δουλειά με ειλικρίνεια, σεβασμό και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Θυμίζω μόνον τις μηνιαίες συγκεντρώσεις και πόσο κοντά θα είχαν φέρει τους συναδέλφους και τις δύο κινήσεις αν είχαν στηριχθεί.
Οι φαντασιώσεις και οι φαντασιακές κατασκευές δεν παράγουν βιώσιμες συμμαχίες, δεν πετυχαίνουν στόχους.
Να δεχθώ με τον πατριωτισμό, που συνεπήρε τους/τις φίλους – φίλες, ότι όλοι μαζί θα πάρουμε τα ανάκτορα Μα το δοκιμάσαμε και είδαμε το αποτέλεσμα;
Να δεχθώ με τον απλουστευτισμό, ότι όλοι μαζί οι απέναντι στην πολιτική της πλειοψηφίας γινόμαστε ισχυρότεροι, ενώ στη πράξη συμβαίνει το αντίθετο. Είναι διαπιστωμένο. Οι τελευταίες εκλογές και το αποτέλεσμά τους. Κάτι άλλο χρειαζότανε. Το έχουμε δημόσια περιγράψει.
Να μην αγνοούμε ότι οι προηγούμενες εκλογές έγιναν κάτω από τις πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις
Πρώτον - Ασφαλιστική εταιρεία στο Τ.Υ. Πρωτοφανές, επικίνδυνο γεγονός, που στην τόσο ρευστή και αβέβαιη εποχή μας ελπίζουμε να μην την βρούμε μπροστά μας.
Δεύτερο - Η απόφαση του ΑΕΔ που συνιστά κόλαφο στο κοινωνικοασφαλιστικό μας καθεστώς.
Αφού δεχθούμε τα παραπάνω και πολλά ακόμη, σας καλώ εσάς που δηλώνετε απορούντες, απογοητευμένοι μαζί μας:
Τι είναι πιο αποτελεσματικό, πιο έντιμο; Να γίνουμε ένα, ενώ είμαστε δύο; Η απλή ανάγνωση δύο ανακοινώσεων, της μίας και της άλλης πλευράς που συμπέσαν στην Σ.Ε., δεν αποκαλύπτει την διαφορετικότητά μας στην προσέγγιση των ζητημάτων, που αφορούν σε όλους τους συνταξιούχους;Ποτέ δεν θα αρνιόμαστε να συναντηθούμε επί της ουσίας όμως, που;
Μα εδώ στον ΣΣΤΕ μέσα σε συναδελφική , αμοιβαίου σεβασμού σχέση που να γινόταν αποδεκτή και κατανοητή από τους συναδέλφους.
Έχουμε διαφορετική διαδρομή, διαφορετική κουλτούρα και διαφορετική τοποθέτηση σε σειρά ζητημάτων. Δεν λέω ότι εμείς είμαστε οι καλύτεροι, λέω ότι έχουμε διαφορετική προσέγγιση επί σημαντικών θεμάτων. Τέλος, δηλώνουμε την διαθεσιμότητά μας να τεθούν και να συζητηθούν μεταξύ όλων των δυνάμεων του χώρου, με πρόσκληση ενδιαφερόμενων εκτός Δ.Σ. συναδέλφων, που θέλουν και μπορούν να συμμετάσχουν σε ένα τραπέζι, όπου θα τεθούν τα δομικά- βασικά θέματα του χώρου, τα οποία έχουν χαθεί στη λήθη και στη φαγωμάρα.
Ενδεικτικά:
Ιδιαιτερότητα των 4.000 συνταξιούχων της ΤτΕ. Υπάρχει; αντέχει;
Πως αξιοποιούμε τον Ν. 4387/16, την εξαίρεσή μας από τον ΕΦΚΑ, όπου τσουβαλιάστηκαν τα 2,3 εκ. συνταξιούχων της χώρας μας;
Ποια τύχη θα έχουν τελικά οι αγωγές, μετά την απόφαση του ΑΕΔ και την θέση της διοίκησης της ΤτΕ;
Ποια η σχέση του ΣΣΤΕ με τον ΣΥΤΕ.... ;
Γιατί τόσο μεγάλη η ανισότητα στις συντάξεις της ΤτΕ , όταν μόνο η Α.Π. το αντιλαμβάνεται και προτείνει διόρθωση;
Είναι δυνατόν να μην μας απασχολεί το ύψος των καταβαλλόμενων από την ΤτΕ συντάξεων, δηλαδή η ανισότητα, όταν τα στοιχεία αυτά, η ΤτΕ τα κυκλοφορεί στα δικαστήρια;
Έναντι αυτού του ισχυρισμού, οι δικηγόροι και οι συνδικαλιστές του χώρου προβάλλουν το αμίμητο επιχείρημα των μεγάλων κρατήσεων στις οποίες υπήχθησαν οι μεγάλες αμοιβές .
Προβάλλουν και ανακοινώσεις του επιστημονικού Συλλόγου. Για ποιους προβάλλουν το επιχείρημα αυτό;
Για εσωτερική κατανάλωση; Αν ήσουν δικαστής κρίσης πως θα αξιολογούσες το ...ατράνταχτο αυτό επιχείρημα; Γιατί αλήθεια είναι ότι οι καταβαλλόμενες από την ΤτΕ συντάξεις είναι μεγάλες .
Σε ποιους όμως;
Στους μεγαλοβαθμούχους – μεγαλοπαράγοντες, ενώ είναι απαράδεκτα χαμηλές οι συντάξεις των παλαιο-χαμηλοσυνταξιούχων.Δεν αντιλαμβάνονται, ότι, με το επιχείρημα αυτό, γίνονται υπερασπιστές της ανισότητας;
Σε ότι μας αφορά έχουμε υποβάλλει πρόταση διόρθωσης της ανισότητας η οποία θα έδινε το πρόσχημα στον κ. Στουρνάρα να διεκδικήσει, πέραν της τρίτης θητείας και το ρόλο του κοινωνικού παράγοντα
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι.
Ένας συνάδελφος με διαπιστωμένα φιλικά αισθήματα με ρώτησε:
Εφόσον σε ακούνε, γιατί το κάνεις; Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας; Είναι Γεροντική εμμονή;
Φαντάζομαι ότι το γεροντική εμμονή που μου καταλόγισε ,δεν είναι δικό του, αλλά της συνδικαλιστικής παρέας του, κάτω από την αιδήμονα σιωπή τους
Φαντάζομαι ότι το γεροντική εμμονή που μου καταλόγισε ,δεν είναι δικό του, αλλά της συνδικαλιστικής παρέας του, κάτω από την αιδήμονα σιωπή τους
Επ’ αυτού. Δεν έκρυψα την ηλικία μου στην οποία , όχι σπάνια έχουν αναφερθεί οι ένθεν – κακείθεν άσπονδοι συνάδελφοί μου. Αλήθεια είναι ότι πολλοί στην ηλικία μου... αρμενίζουν.!.. Όμως, στο πέλαγος της ανοησίας αρμενίζουν και πολλοί νεότεροί μου
Σε αντίθεση με την κίνηση κάποιων ποδοσφαιριστών όταν σημειώνουν γκολ, εγώ χωρίς σταυροκοπήματα, θα ευχαριστούσα τη φύση που μου επιτρέπει να έχω την πνευματική διαύγεια που έχω, δηλαδή αυτή που αντιλαμβάνεστε...
Η ηλικία μου, σε αντίθεση με νεότερούς μου , δεν με εμποδίζει να μιλάω και να μοχθώ για ανανέωση, με εμένα τον μόνο ρόλο που επιθυμώ είναι αυτός του απλού μέλους της κίνησης για την οποία νοιώθω περήφανος. Το φορτίο του προέδρου το υπομένω έτοιμος πάντα να το αναθέσω σε διάδοχο ...
Δεν χρειαζόταν η υπόθεση Παναγόπουλου για να προβληματιστούμε. Το τράβηγμα της κουρτίνας , για να μπει και στην συλλογικότητα των συνταξιούχων, καθαρός αέρας που θα διώξει την μαυρίλα, θα αποβάλλει την ακινησία, την απώθηση, την απογοήτευση .
Στο κουρασμένο χώρο μας, απουσιάζει η κατανόηση, κυριαρχεί η στείρα επανάληψη λόγου και επιχειρημάτων ενός υπερτροφικού εγώ, εγκλωβισμένοι σε κλισέ, σε στερεότυπα , αδυνατούμε να δούμε τα πραγματικά δεδομένα και επιδιδόμαστε σε κατασκευασμένες ηρωικές αναλύσεις που πάνω τους πατάει ο Ι.Γ. για να κάνει παιχνίδι.
Αν έβρισκα ότι υπάρχουν οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να γίνουν ΕΝΑ οι δύο κινήσεις θα έλεγα πρόθυμα ένα μεγάλο ΝΑΙ . Θα έλυνα έτσι και ένα προσωπικό μου πρόβλημα, να μετακινηθώ από την προεδρεία της Α.Π. στο απλό μέλος. Αυτό επιτάσσει η δημοκρατία, Η ανανέωση.
Μία τελευταία, άλλη σκέψη.Δεν είμαστε μόνο συνταξιούχοι της ΤτΕ. Οι ανάγκες μας , γενικότερα η ποιότητα της ζωής μας, ορίζεται μόνον απ’ αυτή την ιδιότητα;
Εντάξει, δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε εκείνα που παραλάβαμε.
Εντάξει, οι καιροί άλλαξαν και συνεχίζουν να αλλάζουν με καταστροφική ταχύτητα. Διεθνές δίκαιο, δημοκρατικές αξίες, αμοιβαία δίκαιες σχέσεις μεταξύ κρατών ανήκουν σε άλλη εποχή.
Οι αρχές, οι αξίες που γνωρίζαμε και μεγαλώσαμε δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνον συμφέροντα και η δύναμη. Η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων ανήκει στο παρελθόν.
Όμως, καμία αυτοκρατορία, καμία πλειοψηφία, δεν έζησε στο χρόνο. Το ίδιο θα συμβεί και με την πλειοψηφία στον Σύλλογο που αριθμεί χρόνια πολλά. Έχει όμως σημασία, τι θα έχει απομείνει από το σημερινό θεσμικό πλαίσιο της ΤτΕ , από την ιδιαιτερότητά μας , με ένα ΣΣΤΕ να αναλογίζεται τι δεν έκανε όταν έπρεπε, για να προστατευτούν οι επιζώντες συνταξιούχοι και να δικαιωθούν οι «απόντες»
Τέλος, αν περιοριστούμε στην ΤτΕ, για την γενικότερη στασιμότητα, δεν φταίει μόνον η πλειοψηφία, οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι.. Όμως, φταίνε σε μεγάλο βαθμό κι αυτοί. Όχι γιατί δεν απέτρεψαν τις δυσμενείς ρυθμίσεις , αλλά γιατί η στείρα παραταξιακή- κομματική εμμονή τους διευκόλυνε την αρνητική εξέλιξη των θεμάτων .
Ήταν εγκληματική η πολιτική τους την πενταετία 2015 – 2020 όταν πειθήνιοι ακόλουθοι του διοικητή, ξεπέρασαν την αντι-ΣΥΡΙΖΑ πολεμική του και πολέμησαν τον ν.4387/16 που μας έδινε απροκάλυπτα την δυνατότητα να διασφαλίσουμε το ασφαλιστικό μας καθεστώς.
Εκτός από την μη αξιοποίηση του πορίσματος του Νομικού Συμβουλίου της ΤτΕ, Της 3/10/.17, η ακραία αντιπολιτευτική πολιτική τους στον ν. 4387/16, ο οποίος έθαψε τους άλλους συνταξιούχους της χώρας, ενώ σ’ εμάς αναγνώρισε – σεβάστηκε την ιδιαιτερότητά μας, έχουν οδηγήσει στο σημερινό θεσμικό αδιέξοδο.